Ciągle jestem na trybie funkcjonowania wakacyjnym, co w dużym skrócie oznacza, że niewiele mi się chce. Nie stawiam sobie poprzeczek, które muszę przeskakiwać, nie wywieram na samą siebie presji, że czas ucieka, że coś trzeba robić, bo robię... Może co innego, mniej kreatywnego, ale zawsze. I nie mam wyrzutów sumienia - te wakacje należą do chłopców, przyjaciół i rodziny i tak mocno przeze mnie zaniedbywanych. Poniższe twory robione baaardzo, baaaaaaaardzo długo (hahaha)  trafią do osób, do których powinny były trafić już dawno temu (pąs).